Winkelkar der volwassenheid

Een wijs iemand zei tegen mij: 'hou het kind in jezelf altijd wakker'. Iets wat ik altijd zal blijven onthouden. Ook al ben ik nu 19 en zit ik in mijn tweede jaar aan de hoge school, volwassenheid begint zich op te dringen. En ik vind dit niet altijd zo leuk. Hoe ouder je wordt, hoe meer eisen dat mensen stellen naar je gedrag toe. En ik voel dat het kind in mij daar wel onderhevig aan is.


Hallo ideeën? 

Natuurlijk is het normaal dat je veranderd, de ene verandering is al wat leuker dan de andere. Ik haat het dat ik niet meer zo ver vooruit kan denken, mijn fantasie is soms te beperkt. Hoe ik vroeger op zotte soms al dan niet realistische dingen uitkwam, is nu een gevecht geworden om ideeën spontaan uit mezelf te laten stromen. En hoe komt dit? Ik denk te veel na, ik blokkeer mijn eigen spontane gedachtegang door toe te geven aan die stomme stemmetjes in mijn hoofd. Is het wel allemaal goed genoeg? De drang om het altijd té goed te willen doen is er steeds.

Trust me, I got this

Wat ik ook merk, is dat mensen meer en meer vertrouwen in je beginnen te krijgen. Je bent niet meer dat onwetende kind en 'groot genoeg' om je eigen keuzes te maken. Soms is dit eng maar het is door een uitdaging aan te gaan dat je het meeste leert. Neem het van me aan ;).

Saluukes en tot met den draai

Vrienden komen en vrienden gaan. Iets waar ik het nog steeds moeilijk mee heb.
Als je naar de hoge school of de universiteit gaat, leer je veel nieuwe mensen kennen. Heel leuk, want dit zijn meestal ook mensen met dezelfde interesses.
Anderzijds is het soms moeilijk om af te spreken met je huidige vrienden of zij hebben geen tijd meer om af te spreken met jou, want ja andere lessenroosters. Het kan ook zijn dat je vervreemd van je vrienden omdat je op een andere golflengte zit. En soms zijn mensen toch niet zoals je dacht dat ze zijn. En als het er echt op aankomt weet je wel wie je beste vrienden zijn. Een tip: je hebt beter 3 super goede vrienden dan 20 vrienden die het eigenlijk met jou niet zo nauw nemen.

Gewoon doen

Zoals ik al eerder vermeld heb, durf die uitdaging aan te gaan. Mislukt het? Geen probleem, dan leer je uit je fouten en doe je het de volgende keer beter. Dit hoeft niet enkel om uitdagingen te gaan maar probeer ook eens om naar evenementen te gaan waar je anders misschien niet direct naartoe zou gaan. Zo ben ik onlangs naar Let's talk design en VRT NXT LAB geweest. En wat was ik blij dat ik dit gedaan had! Ik heb zoveel nieuwe dingen geleerd.

Dus wat is uit al deze wirwar op te maken? Wel, het leven gaat niet altijd even soepel en er staat ons nog zoveel te wachten: leuke dingen en minder leuke dingen. Ondertussen probeer ik trouw te blijven aan mezelf en push ik mezelf om dat kind in mij wakker te houden.

Herkennen jullie jezelf in deze bovenstaande situaties. Hoe ervaren jullie volwassen worden? Hebben jullie tips?




3 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven! Wat je allemaal schrijft daar herken ik mezelf in!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi geschreven!Blijf je eigen !Prachtige foto!
    Dit is echt een tekst om te publiceren!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De eerlijkheid van een kind + het zotte van de puber + de klasse van een echte dame + de wijsheid van een filosoof, dat ben jij, Klaartje !! Super !! Ge hebt het of je hebt het niet, hé !! Tnt Br!g

    BeantwoordenVerwijderen